معرفی دارابی و خواص درمانی آن

نام علمی درخت:

Citrus decumana Murray var. و نام انگلیسی میوه (دارابی) Shaddock می‌باشد.

تیره گیاه:

نارنج Rutaceae

نوع گیاه:

درخت

مشخصات ظاهری:

درختی است به ارتفاع حدود 7 متر گاهی موارد بیشتر، شاخه‌های درخت زاویه‌دار و کرکدار و دارای خارهای نازک و نه چندان تیز می‌باشند. برگ‌های آن همیشه سبز و ناخزان، بزرگ، تخم مرغی شکل، پهن، نوک کند و کنگره‌ای و گل‌های آن منفرد یا به صورت دسته‌ای محوری و سفید رنگ هستند. میوه‌اش گلابی شکل یا کروی و در دو انتها تخت، پوست میوه صاف و زرد رنگِ روشن، گوشت داخل میوه سفید مایل به صورتی و طعم آن ترش و شیرین می‌باشد. برای سرماخوردگی معمولی، دل بهم‌خوردگی، تهوع، دل درد نوزادان، دردهای روماتیسمی و مفاصل، تورم‌های ناشی از زمین خوردن، خشکی پوست، تیرگی پوست، حساسیت‌های پوستی با دانه‌های جلدی و خارش‌ها با علت نامشخص نیز مفید است.

طبیعت میوه:

طبق نظر حکمای طب سنتی طبیعت آن گرم است.

رویش جغرافیایی:

در نواحی گرم و مرطوب اغلب کشورها خصوصاً کشورهای آسیایی و در ایران بیشتر در استان‌های شمالی و برخی از استان‌های جنوبی کاشته می‌شود.

ترکیبات شیمیایی و مواد موجود در دارابی:

تقریباً با ترکیبات گریپ فروت یکسان می‌باشد.

بخش مورد استفاده:

میوه (دارابی)

نحوه مصرف:

معمولاً میوه‌ی رسیده مصرف خوراکی دارد.

خواص درمانی:

نرم کننده سینه و خلط‌آور، تسکین دهنده سرفه‌های مقاوم و از بین برنده خماری و خستگی صبحگاهی، از بین برنده حس بی‌مزگی دهان و قطع کننده آبریزش از دهان، برطرف کننده سوءهاضمه و رفع کننده آروغ زدن، منظم کننده جریان انرژی حیاتی در بدن و آرام کننده، ضد بوی بد دهان و مفید برای ماشین گرفتگی (حالت تهوع در ماشین) و دریازدگی می‌باشد. در ضمن برای سرماخوردگی معمولی، دل بهم‌خوردگی، تهوع، دل درد نوزادان، دردهای روماتیسمی و مفاصل، تورم‌های ناشی از زمین خوردن، خشکی پوست، تیرگی پوست، حساسیت‌های پوستی با دانه‌های جلدی و خارش‌ها با علت نامشخص نیز مفید است.
منبع مقاله :
صانعی، صمصام؛ (1395)، طبّ الصمصام -آشنایی با بیش از 400 نوع از گیاهان دارویی- (جلد دوم)، تهران: انتشارات حافظ نوین، چاپ اول.